کد خبر : 204578
تاریخ انتشار : 24 اسفند 1395 12:24
تعداد مشاهدات : 323

کودکان را از نظر فیزیکی فعال نگه دارید.

یکی از مولفه های خلاقیت تحرک فیزیکی کودکان است در نتیجه بهتر است از نظر بدنی آنها را فعال نگاه دارید.




مطالعات بر روی اثر حرکات بدنی بر روی تفکر خلاق، در خیلی از انستیتوهای روانشناسی و دانشگاهها صورت گرفته است و تقریبا همه آنها رابطه مثبت و معناداری را گزارش می شوند. بعنوان مثال سه گروه از شرکت کننده های یک آزمایش رژیم های متفاوتی از نظر مقدار فعالیتهای فیزیکی را دریافت کردند و در پایان آزمایش  از آنها تست های تفکر خلاق گرفته شد . نتایج حاکی از آن بودند که گروهی که ورزش مرتب در برنامه خود داشتند از نظر ذهنی آمادگی بیشتری برای حل مسائل به شیوه مبتکرانه داشتند، نسبت به کسانی که ورزش و تحرک بدنی جزو برنامه آنها نبود.

امروزه با اینکه همه رسانه ها فعالیت فیزیکی را تبلیغ و توصیه می کنند، اما نسبت به هر زمان دیگری سطح فعالیت های بدنی افراد، بخصوص خردسالان کاهش پیدا کرده است. آمار ساعات سپری شده کودکان جلوی صفحات تبلت، کامپیوتر و تلویزیونها نگران کننده است و گزارشات انستیتو ها از چاقی کودکان هشدار دهنده هستند. گفته می شود که از هر 3 کودک، تنها یکی از آنها بطور فیزیکی فعال محسوب می شود. کارشناسان تغذیه و روانشناسان کودک  عقیده دارند که تقریبا بیش از نیمی از بازی های کودکان می تواند از نقطه نظر فعالیت جسمانی، نیاز کودک را برآورده کند، اما تمایل به انجام بازی های حرکتی هر روز کمتر می شود.

ماریا مونتسوری در تحقیقات خود بر محیطی که کودک در آن رشد و نمو می کند بسیار تاکید می کند. این محیط تنها شامل فضای پیرامونی کودک نیست، بلکه نوع فعالیتهایی که کودک درگیر آنها می شود را نیز شامل می شود. بخشی از فعالیت های توسعه دهنده خلاقیت در کودک کاملا بدنی هستند و به استفاده خلاقانه او از عضلاتش مرتبط است. بنابراین اینکه کودک  از نظر فیزیکی  فعال باشد، نه تنها از نقطه نظر سلامت جسمانی او، بلکه از دید شکوفایی ذهنی او نیز مهم است.

چگونه کودکان را به بازی های پر تحرک تشویق کنیم؟

بسیاری از والدین برای یافتن پاسخ این سوال راههای زیادی را امتحان می کنند و بعضا به در بسته برخورد می کنند. با اینکه جواب این سوال بسیار ساده می نماید، برای برخی والدین یک چالش بزرگ محسوب می شود، چرا که در ابتدای امر با مقاومت شدید کودکشان روبرو می شوند. از طرف دیگر گاه تغییر رویه تربیتی آنها نیازمند تغییر خود والدین است، که همین مساله بر دشواری کار می افزاید.

در قدم اول، اگر مساله به شکل بغرنجی در آمده است، با یک روانشناس کودک مشورت کنید و بطور مرتب با او در تماس باشید که به برنامه متعهدتر گردید. حتی پزشک خود کودک نیز می تواند برای کودک از اهمیت ورزش و بازی های بدنی برای او بگوید و فرزند شما را قانع کند.

در قدم بعدی لیستی از فعالیتهای سرگرم کننده و خلاق تهیه کنید . این فعالیت ها باید مورد علاقه کودک باشد تا بتواند به آنها علاقه نشان دهد و آنها را انجام دهد. در انتخاب فعالیت به سن کودک و محدودیت های او توجه کنید. مثلا یک کودک دو ساله ممکن است برای ورزش های رقابتی و پر از دویدن آمادگی ندارد، چرا که هنوز قادر به حفظ کامل تعادل و کنترل سرعت خود نیست و نمی تواند هر زمان که اراده کند  بدون بر هم خوردن تعادل، خود را متوقف کند. بنابراین توقع خود را با سن کودکان متناسب کنید.

برنامه ریزی کنید. یعنی وقت کودک و فضایی که در اختیار دارید را مورد توجه قرار دهید. ایمنی بچه را در اولویت قرار داده و سپس یک فعالیت انتخاب کنید.

اسباب بازی هایی که حرکت را با خود به ارمغان می آورند را تهیه کنید. توپ، طناب پرش، ... می توانند گزینه های خوبی برای شروع باشند. اگر حیاط یا فضای بازی در اختیار دارید، سه چرخه، دوچرخه و اسکوتر کودک را فراموش نکنید.

در مقابل اصرار کودک برای تماشای تلویزیون مقاومت کرده و قاطع باشید. در ابتدای کار، شاید لازم باشد به جای حذف کامل برنامه های تلویزیون، ساعت مشخصی را برای این کار در نظر بگیرید و مدت زمان معینی را تعیین کرده و بر سر حرف خود بمانید.

در ابتدای پیاده سازی این برنامه، توان و ظرفیت کودک را در نظر بگیرید، او را خسته و دلزده نکنید. به او یاد بدهید که به پیام بدن خود توجه کند و حرکات خارج از توان خود را انتخاب نکند. اگر در ابتدای این برنامه از نظر بدنی به کودک فشار بیاورید، نه تنها او را به ورزش راغب نمی کنید که حتی او را کاملا بی میل خواهید کرد. خوب است بدانید که گاهی ورزش نکردن و تحرک نداشتن، از انجام یک ورزش سنگین موقتی کمتر به بدن صدمه می زند. پس آهسته و پیوسته تحرک را به زندگی کودک دلبندتان وارد نمایید.

در مورد نویسندگان و دانشمندانی که پیش از شروع کارشان ورزش می کرده اند، داستانهایی از اینترنت جستجو کنید و آنها را برای فرزندتان بخوانید. این کار می تواند موجب تشویق آنها به تقلید از این رویه بشود.

در آخر اینکه خود شما و سبک زندگی تان باید یک الگوی متحرک از آنچه باشید که تلاش می کنید در زندگی کودک اجرا کنید. اگر خودتان اضافه وزن دارید و مدام جلوی تلویزیون مشغول خوردن چیپس و پفک هستید، احتمال اینکه فرزندی با رویه متفاوتی داشته باشید ضعیف است.


مولف و گرداورنده: نیلوفر کشاورز


نظر شما



نمایش غیر عمومی
تصویر امنیتی :
اثر قبلی
اثر قبلی
تعداد آثـار
378
تعداد مراکز آموزشی
36
تعداد اعضای سایت
594
اثر قبلی
تمــاس با مــــــــــا
اثر قبلی
: پست الکترونیک
honar@tebyan.com
:شماره تلفن
81202203
:آدرس
تهران،خیابان نادری،نبش حجت دوست ، پلاک 12